Welkom

Hier vind je blogs voor hoogsensitieve mensen, met of zonder burn-out.

En hulp voor wie een gewenste zwangerschap verloor door miskraam of abortus.

Je bent hier gezien en je mag  ontdekken in je eigen tempo.

Een miskraam of abortus ervaren als hoogsensitief persoon voelt vaak anders en intenser. Ontdek hoe HSP’s rouw beleven en waarom jouw manier van voelen klopt.

In mijn vorige blog besprak ik het verschil tussen echt invoelen en projectie: het moment waarop je denkt dat je voelt wat de ander ervaart, maar eigenlijk jezelf tegenkomt. Als je niet weet wat projectie is raad ik je aan eerst de vorige post te lezen (staat onderaan deze blog). Nu gaan we een stap verder: hoe kun je dit herkennen en ermee omgaan, zodat je juist nog zuiverder kan invoelen en kan inzetten als talent? 1. Herkennen is de eerste stap Projectie betekent dat je i

De verkeerde vraag Als je je niet meer kunt concentreren , zoeken we naar manieren om dat probleem op te lossen. Alsof concentratie iets is dat je gewoon kunt “terughalen”. Hoe los je dit praktisch op? Maar wat als dat niet de juiste vraag is? Wat als het probleem niet is dat je je concentratie kwijt bent, maar dat je structureel tegen je eigen systeem in leeft? Dat je gevoeligheid al te lang door jezelf genegeerd wordt. Concentratieverlies is meestal geen losstaand probleem

Soms wordt de wereld geen getuige van jouw moederschap. Soms wordt er niet stilgestaan bij het kindje dat je droeg, niet bij de liefde die al diep in jou leefde, niet bij het verlies dat je hart voor altijd heeft geraakt. Maar jouw hart wél. Jouw hart voelt, herinnert, bewaart en fluistert: “Ik was hier. Ik hoorde bij jou.” De korte aanwezigheid van jouw kindje is een deel geworden van wie je bent. Van hoe je voelt, van hoe je denkt, van hoe je naar de wereld kijkt. Het is ee

Soms is niets doen precies genoeg Na mijn verlies voelde het alsof mijn toekomst in duizend stukjes was gevallen. Alle plannen die ik had, alle beelden van hoe mijn leven eruit zou zien, verdwenen als zand door mijn vingers. En midden in dat alles dacht ik: ik moet wel iets doen, toch? Maar toen gebeurde iets toen ik gewoon zat, mijn hand op mijn buik legde en niets deed… toen voelde ik plots iets wat ik al maanden niet meer voelde: rust . Misschien hoef jij nu ook nog nerge

Veel hoogsensitieve mensen hebben geleerd zichzelf aan te passen, te overleven, vol te houden. Ze denken dat ze hun gevoeligheid onder controle hebben, dat ze er goed mee omgaan. Toch geraken ze uitgeput of overprikkeld, voelen ze zich niet begrepen , ongelukkig. Maar vaak ligt de oorzaak van uitputting dieper , veel dieper: in hun basis , in hoe ze omgaan met hun eigen energie en gevoeligheid. En daar ligt de focus van mijn coaching. Niet op de symptomen, maar op de kern , d

Hoogsensitiviteit wordt vaak uitgelegd als “meer voelen”. Maar dat is eigenlijk maar het zichtbare topje. Wat er écht gebeurt, speelt zich dieper af: in een brein dat meer tegelijk registreert, verbindt en afweegt . Er zijn meer breingebieden tegelijkertijd in werking. Een hoogsensitief persoon heeft geen zwakker systeem, maar een complexer afgestemd systeem . Meer open verbindingen in plaats van filters Bij veel mensen werkt het brein als een soort zeef: informatie komt binn

Wanneer het beeld dat je had wegvalt Soms is het niet alleen wat je verliest, maar ook alles wat je al voor je zag. Een toekomst die zich al had gevormd in gedachten. Beelden, plannen, verwachtingen, ineens weg. Na een miskraam of abortus hoor ik vaak: “Ik weet niet meer hoe mijn toekomst eruitziet. ” En dat is misschien wel één van de meest ontwrichtende gevoelens die er zijn . Je hoeft nog niet te weten hoe het verder moet Wanneer je toekomst aan diggelen ligt, is het verle

Soms voelt verdriet eindeloos. Alsof je kopje onder gaat in een zee van emoties. Maar verdriet blijft niet altijd even hevig . Het beweegt. Het komt en gaat net als de golven van de zee. Er zijn momenten waarop de pijn je plots overvalt. Een geur, een liedje, een gedachte, en alles lijkt weer even dichtbij. Maar dan, langzaam, zakt h et weer. Er on tstaat ruimte om te ademen, om te rusten, om weer iets van licht te voelen. Dat is de natuurlijke beweging van rouw. De golf van

Het verliezen van een kindje, ook in een vroeg stadium, is een ingrijpende ervaring. Zeker wanneer het gaat om een pril verlies na een gewenste zwangerschap . Je voelt een diepe pijn, een leegte die moeilijk te bevatten is. Het lijkt soms logisch om je verdriet met je hoofd te willen begrijpen of oplossen. Je denkt misschien: “Waarom overkomt mij dit? Hoe kan ik verder? Wat moet ik nu voelen?”  Maar verdriet werkt niet zo. Het is geen puzzel die je kunt oplossen met je versta

Herken je dit? Eén blik, een verkeerd woord, 2 collega's die precies iets over jou vertellen of een afwijzende reactie en je hart maakt een sprongetje, niet van blijdschap, maar van paniek. Ben jij afwijzingsgevoelig en HSP ? Je blijft er ook maar over nadenken, soms uren of dagen. Terwijl anderen allang verder gaan met hun leven. Dit noemen we rejection sensitivity  of afwijzingsgevoeligheid. Voor HSP’s kan afwijzing extra diep binnenkomen. Maar waarom? En nog belangrijker: