Hoogsensitief zijn bij een miskraam of abortus: wanneer verlies dieper snijdt
- annemiebruinje
- 6 feb
- 3 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 12 feb
Een miskraam of abortus is ingrijpend. Punt. Voor élke vrouw, élke partner, élk mens.
En toch…Als je hoogsensitief bent, beleef je dit verlies vaak op een andere laag. Dieper. Intenser. Langer.
Niet omdat je “zwakker” bent, maar omdat je systeem anders werkt.
Je voelt niet méér, je voelt dieper
Hoogsensitieve mensen verwerken ervaringen niet aan de oppervlakte. Wat er gebeurt, gaat niet alleen door je hoofd, maar door je hele zijn. Een miskraam of abortus is dan niet zomaar “iets wat je overkomt”, het raakt:
je lichaam
je hart
je energie
je zingeving
je toekomstbeelden
Waar de gemiddelde mens vooral rouwt om wat er is gebeurd, rouwt een HSP ook om alles wat gevoeld, gedacht en aangevoeld werd.
Hechting ontstaat vaak al voor de buitenwereld iets weet
Veel HSP’s voelen al héél vroeg een verbinding. Soms nog vóór een positieve test. Soms als een subtiele energie, een weten, een aanwezigheid.
Dat maakt dat het verlies niet start op het moment van de miskraam of abortus, maar het einde betekent van iets dat al lang leefde vanbinnen.
Sommige HSP's voelen ook op voorhand dat het niet voorbestemd was om te blijven, wat ook op voorhand al voor verwarring en afstand kan zorgen. Dit is niet hetzelfde als de angst voor verlies, dit voorgevoel is een soort innerlijk weten.

Je neemt meer lagen mee in je rouw
Wat het voor hoogsensitieve mensen extra complex maakt, is dat ze vaak meerdere lagen tegelijk dragen:
verdriet om het verlies
schuldgevoel (ook als er rationeel geen reden is)
schaamte of zwijgen omwille van de reacties van anderen
overprikkeling door goedbedoelde adviezen
existentiële vragen over betekenis en timing
een diep geraakt innerlijk kind
Het is geen rechte lijn. Het is een kluwen.
“Maar je kan toch gewoon weer verder?”
Zinnen die misschien bedoeld zijn om te troosten, komen bij een HSP vaak binnen als een mes. Niet omdat ze ondankbaar zijn, maar omdat hun zenuwstelsel alles registreert: toon, timing, energie, onderliggende boodschap.
Hoogsensitieve mensen hebben vaak meer tijd nodig om te integreren. Niet om te blijven hangen, maar om het verlies écht een plek te geven.
Niet weg te duwen, maar te verweven in wie ze zijn geworden.
Wat helpt wel voor hoogsensitieve mensen?
Erkenning: dat jouw manier van voelen legitiem is
Vertraging: je hoeft niets te “fixen”
Lichaamsgerichte verwerking: praten alleen is vaak niet genoeg
Rituelen: klein, persoonlijk, betekenisvol
Veilige ruimte waar niets geminimaliseerd wordt
En vooral: iemand die niet probeert je pijn kleiner te maken, maar met je durft blijven zitten.
Nee niet te gevoelig
Als jij hoogsensitief bent en een miskraam of abortus meemaakte, is er niets mis met jou. Je bent niet te gevoelig. Niet dramatisch. Niet zwak.
Je zenuwstelsel, je hart en je ziel zijn simpelweg fijn afgesteld. En wat diep wordt gevoeld, vraagt diepe zorg.
Zacht. Op jouw tempo. Met alles wat er is ook juist met wat niemand ziet.
Het koesterpad
De basis van het koesterpad ligt bij mijn eigen ervaringen als hoogsensitief persoon, ik heb zo lang in de war gezeten met hetgeen ons overkomen is.
Nu 14 jaar later kan het soms plots nog eens kort naar boven komen, verdriet, het verdriet van gemis, van weerstand naar hetgeen is gebeurd, van niet alles begrijpen.
Maar dat is normaal, en zeker normaal voor een hoogsensitief persoon, we ervaren het gewoon anders, alleen als je zelf hoogsenitief bent zal je dit echt kunnen begrijpen. Dit maakt het ook juist moeilijk, moeilijk om met je gevoelens ergens echt terecht te kunnen.
Het koesterpad is speciaal ontwikkeld voor hoogsensitieve en hooggevoelige mensen, die een gewenste zwangerschap hebben gehad.
Niet omdat ik geen begrip heb voor de situaties van anderen die ongewenst zwanger waren, ook niet omdat ik dat minder erg vind. De ware reden is dat je bij een ongewenste zwangerschap gewoon andere hulp nodig hebt en dit is niet mijn expertise.
Wil je meer info? Dat kan je via deze link
Raakt deze blog je?
Je ontvangt als eerste mijn nieuwe blogs, reflecties samen met extra inzichten die ik niet altijd online zet.


Opmerkingen