Een klein leven dat je hart raakte

Soms wordt de wereld geen getuige van jouw moederschap.

Soms wordt er niet stilgestaan bij het kindje dat je droeg,

niet bij de liefde die al diep in jou leefde,

niet bij het verlies dat je hart voor altijd heeft geraakt.

Maar jouw hart wél. Jouw hart voelt, herinnert, bewaart en fluistert: “Ik was hier. Ik hoorde bij jou.”

De korte aanwezigheid van jouw kindje is een deel geworden van wie je bent. Van hoe je voelt, van hoe je denkt, van hoe je naar de wereld kijkt. Het is een stille invloed, een zachte imprint die zich soms uit in een traan, een droom, een herinnering die plots opkomt.

Het is niet altijd makkelijk om dit verlies een plek te geven.

Misschien voel je je soms alleen, omdat anderen niet weten wat te zeggen.

Misschien wil je verdergaan, maar voelt het alsof een stukje van jezelf nog steeds stilstaat.

Misschien worstel je met vragen, schuld, of een gevoel van leegte dat blijft hangen.

Dat is normaal. Verwerking van een stil verlies vraagt tijd, zachtheid en steun. Het is geen rechtlijnig pad, en dat hoeft ook niet. Je mag voelen dat het zwaar is, dat het pijn doet.

Het Koesterpad is er precies voor dat :een veilige ruimte om jouw verdriet te erkennen, een plek waar je emoties, gedachten en vragen mogen bestaan, en waar je stap voor stap begeleid wordt in het vinden van rust, betekenis en verbinding.

Met zachte rituelen, kaarten met spreuken en oefeningen die je helpen contact te maken met jezelf én je kindje, kun je leren om de impact van dit verlies te integreren in je leven.

Niet door het te minimaliseren, niet door te doen alsof het niet zwaar was, maar door het te dragen op een manier die goed voelt voor jou.

Wil je meer over het koesterpad weten?

Het koesterpad