Een miskraam of abortus ervaren als hoogsensitief persoon voelt vaak anders en intenser. Ontdek hoe HSP’s rouw beleven en waarom jouw manier van voelen klopt.

Soms wordt de wereld geen getuige van jouw moederschap. Soms wordt er niet stilgestaan bij het kindje dat je droeg, niet bij de liefde die al diep in jou leefde, niet bij het verlies dat je hart voor altijd heeft geraakt. Maar jouw hart wél. Jouw hart voelt, herinnert, bewaart en fluistert: “Ik was hier. Ik hoorde bij jou.” De korte aanwezigheid van jouw kindje is een deel geworden van wie je bent. Van hoe je voelt, van hoe je denkt, van hoe je naar de wereld kijkt. Het is ee

Soms is niets doen precies genoeg Na mijn verlies voelde het alsof mijn toekomst in duizend stukjes was gevallen. Alle plannen die ik had, alle beelden van hoe mijn leven eruit zou zien, verdwenen als zand door mijn vingers. En midden in dat alles dacht ik: ik moet wel iets doen, toch? Maar toen gebeurde iets toen ik gewoon zat, mijn hand op mijn buik legde en niets deed… toen voelde ik plots iets wat ik al maanden niet meer voelde: rust . Misschien hoef jij nu ook nog nerge

Wanneer het beeld dat je had wegvalt Soms is het niet alleen wat je verliest, maar ook alles wat je al voor je zag. Een toekomst die zich al had gevormd in gedachten. Beelden, plannen, verwachtingen, ineens weg. Na een miskraam of abortus hoor ik vaak: “Ik weet niet meer hoe mijn toekomst eruitziet. ” En dat is misschien wel één van de meest ontwrichtende gevoelens die er zijn . Je hoeft nog niet te weten hoe het verder moet Wanneer je toekomst aan diggelen ligt, is het verle

Ik dacht dat liefde altijd zacht en licht was, tot ik het dierbaarste verloor. Na mijn verlies voelde liefde plots als iets wat pijn deed. De plek waar vroeger verwachting zat, voelde leeg. De liefde die ik voelde, had geen uitweg meer, het blokkeerde in me. En precies daar begon mijn reis in rouw. Rouw is, in zijn essentie, de keerzijde van liefde. Je rouwt omdat je liefhebt. Je pijn zegt niets over wat je verkeerd zou gedaan hebben ( wat nooit zo is), maar vertelt juist al

Soms voelt verdriet eindeloos. Alsof je kopje onder gaat in een zee van emoties. Maar verdriet blijft niet altijd even hevig . Het beweegt. Het komt en gaat net als de golven van de zee. Er zijn momenten waarop de pijn je plots overvalt. Een geur, een liedje, een gedachte, en alles lijkt weer even dichtbij. Maar dan, langzaam, zakt h et weer. Er on tstaat ruimte om te ademen, om te rusten, om weer iets van licht te voelen. Dat is de natuurlijke beweging van rouw. De golf van

Het verliezen van een kindje, ook in een vroeg stadium, is een ingrijpende ervaring. Zeker wanneer het gaat om een pril verlies na een gewenste zwangerschap . Je voelt een diepe pijn, een leegte die moeilijk te bevatten is. Het lijkt soms logisch om je verdriet met je hoofd te willen begrijpen of oplossen. Je denkt misschien: “Waarom overkomt mij dit? Hoe kan ik verder? Wat moet ik nu voelen?”  Maar verdriet werkt niet zo. Het is geen puzzel die je kunt oplossen met je versta

Een miskraam of abortus raakt je diep. Vaak is het een stille pijn, een verlies dat voor de buitenwereld onzichtbaar blijft. En precies daarom kan het zo ingewikkeld zijn om erover te praten. Misschien voel je een innerlijke behoefte om jouw verhaal te delen, misschien ook helemaal niet. Alles is goed want jij bepaalt hoe, wat en met wie je deelt. - Of je je ervaring deelt. - Met wie je het deelt. - Hoeveel details je geeft. Toch kom je onvermijdelijk in situaties waarin ande

Een miskraam of abortus raakt diep. Naast je verdriet speelt hoe je omgeving reageert een belangrijke rol. Sociaal contact na een miskraam of abortus kan steunend zijn, maar soms ook pijnlijk. Sommige mensen zeggen het verkeerde, anderen blijven stil. Dat maakt je rouwproces alleen maar zwaarder. Ik begeleid mensen in dit proces. In deze blog deel ik inzichten, verhalen en praktische tips om eenvoudiger om te gaan met "goedbedoelde reacties van anderen. Omgaan met reacties na

In deze brief spreek ik mijn jongere zelf toe: ik deel wat ik later heb geleerd over kracht, zachtheid en zelfvertrouwen. Ik vertel haar dat ze mag voelen, haar intuïtie mag volgen en dat ze niets hoeft te bewijzen om waardevol te zijn. Het is een boodschap van troost, erkenning en hoop voor iedereen die zich soms verloren voelt of worstelt met wie ze zijn.

In rouw kan het moeilijk zijn om er voor anderen te zijn. Je mist soms de kracht, helderheid of aanwezigheid die je normaal biedt. Dat is geen falen, maar een teken van innerlijke strijd. Veroordeel jezelf niet. Zelfzorg en mildheid zijn nu nodig. Vanuit bewustzijn en aanvaarding groeit ruimte voor herstel, ook in de verbinding met je gezin.

Het verlies van een broertje of zusje door een miskraam of abortus k an niet alleen voor ouders ingrijpend zijn, maar ook een diepe impact hebben op de overige kinderen in het gezin. Kinderen verwerken verdriet op hun eigen manier en hebben steun nodig om hun emoties te begrijpen en te uiten. In dit artikel lees je hoe kinderen kunnen reageren op het verlies, welke signalen ouders kunnen herkennen, en hoe je als ouder op een zachte en begripvolle manier begeleiding kunt biede