Welkom

Hier vind je blogs voor hoogsensitieve mensen, met of zonder burn-out.

En hulp voor wie een gewenste zwangerschap verloor door miskraam of abortus.

Je bent hier gezien en je mag  ontdekken in je eigen tempo.

Soms is niets doen precies genoeg Na mijn verlies voelde het alsof mijn toekomst in duizend stukjes was gevallen. Alle plannen die ik had, alle beelden van hoe mijn leven eruit zou zien, verdwenen als zand door mijn vingers. En midden in dat alles dacht ik: ik moet wel iets doen, toch? Maar toen gebeurde iets toen ik gewoon zat, mijn hand op mijn buik legde en niets deed… toen voelde ik plots iets wat ik al maanden niet meer voelde: rust . Misschien hoef jij nu ook nog nerge

Wanneer het beeld dat je had wegvalt Soms is het niet alleen wat je verliest, maar ook alles wat je al voor je zag. Een toekomst die zich al had gevormd in gedachten. Beelden, plannen, verwachtingen, ineens weg. Na een miskraam of abortus hoor ik vaak: “Ik weet niet meer hoe mijn toekomst eruitziet. ” En dat is misschien wel één van de meest ontwrichtende gevoelens die er zijn . Je hoeft nog niet te weten hoe het verder moet Wanneer je toekomst aan diggelen ligt, is het verle

Ik dacht dat liefde altijd zacht en licht was, tot ik het dierbaarste verloor. Na mijn verlies voelde liefde plots als iets wat pijn deed. De plek waar vroeger verwachting zat, voelde leeg. De liefde die ik voelde, had geen uitweg meer, het blokkeerde in me. En precies daar begon mijn reis in rouw. Rouw is, in zijn essentie, de keerzijde van liefde. Je rouwt omdat je liefhebt. Je pijn zegt niets over wat je verkeerd zou gedaan hebben ( wat nooit zo is), maar vertelt juist al

Het verliezen van een kindje, ook in een vroeg stadium, is een ingrijpende ervaring. Je voelt een diepe pijn, een leegte die moeilijk te bevatten is. Het lijkt soms logisch om je verdriet met je hoofd te willen begrijpen of oplossen. Je denkt misschien: “Waarom overkomt mij dit? Hoe kan ik verder? Wat moet ik nu voelen?”  Maar verdriet werkt niet zo. Het is geen puzzel die je kunt oplossen met je verstand. Verdriet na miskraam of zwangerschapsafbreking is menselijk Bij een mi

Een miskraam of zwangerschapsafbreking raakt je diep. Vaak is het een stille pijn, een verlies dat voor de buitenwereld onzichtbaar blijft. En precies daarom kan het zo ingewikkeld zijn om erover te praten. Misschien voel je een innerlijke behoefte om jouw verhaal te delen, misschien ook helemaal niet. Alles is goed want jij bepaalt hoe, wat en met wie je deelt. - Of je je ervaring deelt. - Met wie je het deelt. - Hoeveel details je geeft. Toch kom je onvermijdelijk in situat

Herken je dit? Eén blik, een verkeerd woord, 2 collega's die precies iets over jou vertellen of een afwijzende reactie en je hart maakt een sprongetje, niet van blijdschap, maar van paniek. Ben jij afwijzingsgevoelig en HSP ? Je blijft er ook maar over nadenken, soms uren of dagen. Terwijl anderen allang verder gaan met hun leven. Dit noemen we rejection sensitivity  of afwijzingsgevoeligheid. Voor HSP’s kan afwijzing extra diep binnenkomen. Maar waarom? En nog belangrijker:

In deze brief spreek ik mijn jongere zelf toe: ik deel wat ik later heb geleerd over kracht, zachtheid en zelfvertrouwen. Ik vertel haar dat ze mag voelen, haar intuïtie mag volgen en dat ze niets hoeft te bewijzen om waardevol te zijn. Het is een boodschap van troost, erkenning en hoop voor iedereen die zich soms verloren voelt of worstelt met wie ze zijn.

Deze zachte gids helpt je om je andere kinderen te begeleiden bij hun verlieservaring.

Het verlies van een broertje of zusje door een zwangerschapsafbreking k an niet alleen voor ouders ingrijpend zijn, maar ook een diepe impact hebben op de overige kinderen in het gezin. Kinderen verwerken verdriet op hun eigen manier en hebben steun nodig om hun emoties te begrijpen en te uiten. In dit artikel lees je hoe kinderen kunnen reageren op het verlies, welke signalen ouders kunnen herkennen, en hoe je als ouder op een zachte en begripvolle manier begeleiding kunt